نمایش فروزان یا فروزانه به مدت ده روز در پلاتو آفتاب بندرعباس به اجرا گذاشته می شود .

فروزان یا فروزانه به کارگردانی مجید بشکال از تاریخ 21 آذر تا یکم دی ماه برای عموم به نمایش گذاشته می شود .

در این نمایش بازیگرانی چون فتحیه بقایی، راضیه جوادی، اسما بایگان و مجید بشکال ایفای نقش می کنند.

بشکال در رابطه با متن نمایش می گوید: متن این نمایش بر اساس نمایشنامه "مقاومت ناپذیری کینه از کار افتاده" ،نوشته ی "علی نرگس نژاد" نوشته شده است .

وی ضمن تقدیر از تمام همراهان این نمایش ادامه می دهد: دراماتورژ این نمایشنامه  مجید سرنی زاده است و اشخاصی مانند رضا رمضان پور در طراحی نور ،  زهرا چهره نگار در امر گریم ، مجید جمشیدی عکاسی اجرا ، آزاده آریانا در بحث طراحی لباس ، آرزو محمدی دستیار کارگردان و زهرا رنجبری با عنوان منشی صحنه  از دیگر عوامل یاری رسان این نمایش هستند .

نمایش ذکر شده اولین اجرای گروه تاتر کارگاه در سال جاری است .

لازم به ذکر است، گروه تئاتر کارگاه از سال 81 رسما کار هنری خود را در ضمینه تاتر آغاز کرده است و سال گذشته نیز نمایش خانواده وینگفیلد به کارگردانی مجید جمشیدی را به مدت 6 شب در بندرعباس به اجرا گذاشت.

نمایش«تنها سگ اولی می داند چرا پارس می کند، مکبث» به طراحی وکارگردانی ابراهیم پشت کوهی پس از یک اجرای موفقیت آمیز درجشنواره «شبهای مسکو»روسیه، طبق آرای هیأت داوران به عنوان اثر برگزیده این جشنواره انتخاب شد.
این نمایش پس از آن که 23 نوامبر(3 آذر ماه) درفستیوال بین المللی تئاتر شبهای مسکو اجرا شد ومورد توجه بسیاری ازمنتقدان ومطبوعات روسیه قرار گرفت، در مراسم اختتامیه این جشنواره توانست با کسب بیشترین آرای هیأت داوران در بخشهای مختلف کارگردانی،بازیگرانی،طراحی به عنوان نمایش برگزیده انتخاب شود وبا اهدای جایزه ویژه به ابراهیم پشت کوهی به عنوان نماینده حاضرگروه «تی توک» بندرعباس در این مراسم  قدردانی شد.
جشنواره «شبهای مسکو» یکی ازجشنواره مهم بین المللی روسیه است که با حضور گروه های ازکشور های مختلف دنیا از 23 تا 30 نوامبرگذشته در پایتخت این کشور برگزار شد.
«تنها سگ اولی می داند چرا پارس می کند، مکبث» برگرفته از«مکبث»شکسپیر است اما با نگاهی تازه و مدرن، براساس آیین زار جنوب ایران اجرا می شود و بر اساس این روایت ،مکبث برای بابای زارشدن دست به جنایت می‌زند و از پادشاهی اسکاتلند به بابا زاری اهل هوا در جزیره هرمز ایران می‌پیوندد.

در این اجرا، پشت کوهی با نگاهی به شیوه‌های اجرایی کابوکی، کاتاکالی، بوتو و کمدیا دلارته یک اجرای متفاوتی از این اثر شکسپیر را در فضایی از مراسم آیینی زار جنوب ایران ارائه کرده وموسیقی به عنوان یکی از ابزارهای اجرا اتفاقی ،تلفیقی از آوازهای فولکلور جنوب ایران و سازهای مختلف ژاپنی و آفریقایی، هندی واشیاء است.
داود اسلامی،محمد سایبانی ،سارا توکلی،فریبا امیری،مجید کشاورز،بهروزعباسی،مسعود اولی بندری و رضا کولغانی بازیگران این نمایش بودند و بهرنگ عباس پور آهنگساز این اجرا بود،علی شهبازی و وحید حسن رضایی در نوازندگی سازها او را همراهی کردند.
همچنین این نمایش، اثر برگزیده بخش تجربه های نوبیست وهشتمین جشنواره بین المللی تئاتراست وتاکنون به فستیوالهای مختلف دنیا ازجمله فستیوال بین المللی تئاتر آوینیون دعوت شده است ودرجشنواره هایفست سال 2011ارمنستان هم اجرا شد و مورد استقبال تماشاگران قرار گرفت.از دیگر عوامل گروه می توان به طراح نور:مسعود میزرایی، طراحی پوسترو بروشور: صدیقه غلامی ، عکاس : مهدی آشنا و مدیر روابط عمومی :فروغ سجادی اشاره کرد.

یک نمایشگاه گروهی عکس با عنوان عاشورا در نگارخانه گرمساری در بندرعباس برگزاری شد .

این نمایشگاه که به مدت ۵ روز از ۲۷ آبان تا ۲ آذرماه برپا شد، شامل ۳۰ عکس از ۱۳ عکاس جوان هرمزگان می باشد که با موضوع محرم و محوریت عاشورا ثبت شده اند.

سامی حزنی، بهنام ذاکری، سیدعلی هاشمی، مصطفی علیزاده، کبری پیشکار، امیرحسین خورگوییریال یوسف جمشیدی، شیدا نعیمی، مجید جمشیدی، امیر غنی زاده، محمد اکبری زاده، حسین رزده و سحر بی نیاز عکاسان شرکت کننده در این نمایشگاه هستند.

نمایشگاه عکس عاشورا با همکاری واحد هنرهای تصویری و تجسمی حوزه هنری هرمزگان برگزار شده است.

دردهای من
جامه نیستند
تا ز تن در آورم
چامه و چکامه نیستند
تا به رشته‌ی سخن درآورم

دردهای من نگفتنی
دردهای من نهفتنی است

دردهای من
گرچه مثل دردهای مردم زمانه نیست
درد مردم زمانه است
مردمی که چین پوستینشان
مردمی که رنگ روی آستینشان
مردمی که نام‌هایشان
جلد کهنه‌ی شناسنامه‌هایشان
درد می‌کند

من ولی تمام استخوان بودنم
لحظه‌های ساده‌ی سرودنم
درد می‌کند

انحنای روح من
شانه‌های خسته‌ی غرور من
تکیه‌گاه بی‌پناهی دلم شکسته است

دردهای پوستی کجا؟
درد دوستی کجا؟

دفتر مرا
دست درد می‌زند ورق
شعر تازه‌ی مرا
درد گفته است
درد هم شنفته است
پس در این میانه من
از چه حرف می‌زنم؟

درد، حرف نیست
درد، نام دیگر من است
من چگونه خویش را صدا کنم؟

مانده ام اگر روزي "كوچه ي علي چپ" مشمول طرح شهرداري و يا راه و ساختمان شود 

من و تو بعد از گذشت چند سال كه به هم مي رسيم چه خاكي بايد بر سر كنيم.........

مثل همين امروز كه دوست صميمي ام بعد از سالها بي اعتنا از كنارم رد شد و حتي به روي خود هم نياورد و حتي با خود هم نگفت

كه آن غريبه چقدر شبيه خاطراتم بود....